Na wodzie snuje sie dym ze spalin statkow i chat na tratwach.
Po raz kolejny bedac w tym regionie zastanawia mnie ekonomicznosc pomyslu wykorzystywania calej powierzchni lazienki jako wielkiej kabiny prysznicowej: owszem, nie trzeba zabudowywac dodatkowo brodzika, bo jego funkcje pelnia sciany i podloga oblozone do sufitu glazura, ale po kapieli wszystko jest zalane woda...
Ku mojemu zdziwieniu w Cat Ba ruch na ulicy, w porownaniu do Ha Noi, w zasadzie nie istnieje - pewnie dlatego, ze przewazajaca wiekszosc mieszkancow tego miejsca to turysci.
Dzisiaj z racji pokonywania tej samej trasy, rejs juz nie jest az tak ekscytujacy, wiec bez wyrzutow sumienia mozna oddac sie lezakowaniu.
Zaskoczyl mnie poziom organizacyjny naszej grupy - wszyscy sa bardzo punktualni - nigdy na nikogo nie czekamy. Moze dlatego, ze kazdy skrupulatnie zarzadza swoim czasem w trakcie tego typu wakacji, wiec szanuje czas innych. Nasz przewodnik, mimo, ze pochodzi z Wietnamu, przesiakl juz zachodnia mentalnoscia i wyraznie irytuja go sytuacje, w ktorych jego rodacy przejawiaja rozlazlosc i brak organizacji.
Powrot na nasz poprzedni statek. Dopadamy z Asia lezaka i idziemy spac, probujac odrobic wczesne wstawanie poprzednich dni. I dobrze, bo widoki za burtami sa piekne, ale na dluzsza mete robia sie juz nieco nuzace. Za godzine wejdziemy do portu.
Szczesliwie wyladowalismy na brzegu, prosto na obiad w portowej knajpie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz